$

ای دل ای دل ای دل, ای دل ای دل ای دل دوباره گونه های عشق سرخه دوباره حال آسمون گرفتست چقد غمگینه وقتی واسه مردم یکی جونشو میذاره کف دست چجوری پر کشیدی سمت بارون که داغت رو دل رودخونه ها موند چه آتیشی تو قلبت بود که این بار غم جون دادنت دنیا رو سوزوند تو که چیزی جلودارت نبوده نه شعله نه سیاهی یا که دیوار دلاور پرچمت بالاست اگرچه ستون عشق خم شد زیر آوار