$

یکی موند و یکیمون رفت جهان ما دو قسمت شدیکی تنها توی خاکش یکی راهی غربت شدیکیمون از قفس پر زد یکی خواست و نمی تونستنگاهش رو به دریا بود ولی راه و نمی دونستدو تا آینده مبهم یه تابستون بی خورشیدهمون فصلی که رویامون مثل ارتش فروپاشیدمیون زمزمه هامون یه آهنگ یادگاری موندیکی مون از خدا دور شد یکی هنوز نماز میخوندتو و عکسای دیروزت منو شعرای این دفترتوی نوستالژی جاموندیم به زیر خاک و خاکستربه دنیا اومدیم اما ما این دنیا رو نشناختیمچه میموندیم چه میرفتیم بهم بازی رو می باختیمیکی از ما تموم زندگیشو توی تصویر تنهایی سفر کردکه میدونست خودش رو جا گذاشته که یه حسی تو قلبش میگه برگردیکی از ما هنوزم رو به دریا توی دنیای دیروزش اسیرهیه خواهش از خدا داره که شاید جوونیشو بتونه پس بگیرهتو و عکسای دیروزت منو شعرای این دفترتوی نوستالژی جاموندیم به زیر خاک و خاکستربه دنیا اومدیم اما ما این دنیا رو نشناختیمچه میموندیم چه میرفتیم بهم بازی رو می باختیمترانه آهنگ نوستالژی از ابیکه میدونست خودش رو جا گذاشته که یه حسی تو قلبش میگه برگردیکی از ما هنوزم رو به دریا توی دنیای دیروزش اسیرهیه خواهش از خدا داره که شاید جوونیشو بتونه پس بگیرهتو و عکسای دیروزت منو شعرای این دفترتوی نوستالژی جاموندیم به زیر خاک و خاکستربه دنیا اومدیم اما ما این دنیا رو نشناختیمچه میموندیم چه میرفتیم بهم بازی رو می باختیم